De huidige locatie van het St. Antonius Ziekenhuis in Woerden maakt plaats voor een nieuw zorggebouw. In ons ontwerp voor dit nieuwe gebouw in Woerden was ‘verbinding’ een belangrijk vertrekpunt. Want wat beslist níet mag verdwijnen is de hechte binding die het ziekenhuis van oudsher heeft met de Woerdense gemeenschap.
Entreezijde met voorplein
De nieuwe locatie wordt een plek, waar het St. Antonius planbare ziekenhuiszorg aanbiedt, zoals poliklinieken. Maar er komt ook ruimte voor andere zorgverleners, zoals huisarts en ouderenzorg. Dat vraagt om een gebouw dat ademt. Een gebouw dat uitbreiding en krimp van afdelingen en zorgfuncties makkelijk aankan, en dus klaar is voor de toekomst.
Ontvangsthal met restaurant
Wij vonden het antwoord in een carrévormig gebouw. Een volume met vier bouwlagen en in totaal 15.000 m2 aan oppervlak. Je komt binnen in de centrale hal, het onmiskenbare hart van het gebouw, met brede trappen en liften. Aan weerszijden van deze ontvangst- en ontmoetingsruimte zorgen twee grote patio’s voor licht, zicht, oriëntatie en verbinding met de rest van het gebouw. Op deze verdieping vind je ook de functies waar de dagelijkse doorstroming het grootst is. Zorg met langer verblijf bevindt zich op de hoger gelegen verdiepingen.
Het verbindende hart
De grootste kracht van het gebouw zit in wat wij een ‘flexibel canvas’ noemen. Elke verdieping vormt een identiek, verfijnd grid met houten kolommen, dat soepel op- en afschalen van de diverse functies mogelijk maakt. Ademruimte, kortom, in combinatie met gebruik van zoveel mogelijk natuurlijke materialen. Precies wat deze nieuwe locatie nodig heeft en wat essentieel is voor de gebruikers. Wat de (toekomstige) gebruikers ook met hun ruimtes willen – groter, kleiner, een andere indeling – het kan worden gerealiseerd.
Op elke verdieping liggen de wachtruimtes in het lichte ruime hart, rondom een van de patio’s. De ‘buitenring’ van het gebouw is bestemd voor behandelruimtes, kantoorruimte voor het personeel en later eventueel ook zorgappartementen. Op twee hoeken aan de buitenzijde van het gebouw vormen de verschillende verdiepingen als het ware een trap naar boven. Dat geeft niet alleen een optische verkleining van het gebouw, het zorgt ook voor ruime, groene terrassen die tegelijkertijd een zachte overgang vormen naar de omliggende groene omgeving.